Vremenska prognoza Srbija, trenutna i dugoročna za 2013


Sa meteorološkog aspekta, Srbija se nalazi na kopnenoj masi Balkanskog poluostrva koja je okružena toplim morima (jadranskim, egejskim i crnim) dok se na severu naslanja na evropski kontinent. Drugi važan faktor koji određuje klimu Srbije je reljef.
Grubo se može reći da u Srbiji vlada kontinentalna klima na severu, umereno-kontinentalna na jugu, i planinska klima na visokim planinama. Zime u Srbiji su kratke, hladne i snežne, dok su leta topla. Najhladniji mesec je januar, a po nekad kao ove 2013 godine februar, dok je najtopliji jul.
Probaćemo da prikažemo vremensku prognozu Srbije za njege regione i najveće gradove, kao i za planine, jezera, glavna turistička mesta, karakteristična sela i td. Ipak ova sezona neće biti toliko topla, kao one od ranije.


Na donjoj vremenskoj prognozi možete pratiti temperaturu po satima u toku dana, a koristan servis za glavni grad Srbije, tj. Beograd možete pogledati ovde. Uvek koristite komaparativan pregled vremena i imaćete tačne rezultate. Za tačnost donjih podataka garantuje globalni informatički vendor free mereo.

Trenutno vreme i prognoza za 7 dana u prestonici Srbije, Beogradu:

Naravno, kako je Beograd prestonica Srbije, najtreženije pretrage vezane su za vreme u Beogradu.

Podaci estimirani od strane sajta Freemeteo.com




Dugoročna prognoza u Beogradu sa komparativnog servera radi upoređivanja:

Novi Sad je danas drugi po veličini grad u Srbiji i privredno i ekonomski centar Vojvodine. Metorološki posmatrano, klima u Novom Sadu prelazi iz umereno kontinentalne u kontinentalnu, tako da grad ima sva četiri godišnja doba. Preko jeseni i zime povremeno duva hladan vetar košava, koji obično traje od tri do sedam dana. Košava može tokom zime da stvori nanose i smetove snega tokom vejavica i mećava. Prosečna temperatura vazduha u gradu je 10,9°C, srednja temperatura u januaru je –1°C, dok je u julu 21,6°C. Godišnje padne prosečno 578 mm padavina, a broj dana sa padavinama je 122.

Najniža temperatura zabeležena u Srbiji je –39,5°C (13. januara 1985. u naselju Karajukića Bunari na Pešteru), a najviša 44,9°C (24. jula 2007. u Smederevskoj Palanci).
Prosečna godišnja temperatura u Srbiji je: 10.9°C (predeli ispod 300 metara nadmorske visine), 10°C (300—500 metara), 6°C (1000—1500 metara), 3°C (iznad 1500 metara).
Prosečna godišnja količina padavina je 896 mm. Najviše kiše ima u junu i maju, dok su najsuvlji februar i oktobar.

Najznačajniji vetrovi Srbije su:

Košava (hladan i suv vetar karakterističan za sever Srbije)
Severac (hladan i suv severni vetar)
Moravac (hladan i suv; dolazi sa severa i duva dolinom Morave)
Južni vetar (topao i suv; duva sa juga dolinom Morave)
Jugozapadni vetar (topao i vlažan; dolazi sa Jadrana i dopire do Zapadne Srbije)

 

Opšte karakteristike reljefa Srbije

Kretanje temperature Srbije u BeograduUkoliko planirate put kroz Srbiju, ubrzo ćemo pripremiti prognoze svih velikih gradova, na osnovu čijih merenja možete steći uvid u meteorološke uslove, a do tada pogledajte stranicu vremenska prognoza Srbije po regionima.

Na teritoriji R. Srbije, van Vojvodine i Kosova preovlađuje planinski reljef rasčlanjen rečnim dolinama i kotlinama, a u Vojvodini ravnica, odnosno južni deo Panonske nizije.

Planinski reljef Srbije bez pokrajina čine na zapadu Dinarske planine [Gučevo, Boranja, Jagodnja, Sokolska planina, Medvednik, Jablanik, Povlen, Maljen, Suvobor, zatim planine Starovlaško-raške visije Zvijezda, Tara, Zlatibor, Zlatar, Dobijenik, Jadovnik, Giljeva, Javor, Mucanj, Jelica, Čemerna, Radočelo, Golija 1 833 m, Rogozna i dr.], kojima se u novije vreme priključuje Kopaonička grupa planina [ Kopaonik 2 017 m, Zeljin, Goc, Stolovi] i Šumadijske planine [ Avala, Kosmaj, Bukulja, Venčac, Rudnik 1 132 m, Kotlenik, Gledićske planine, Juhor, Crveni vrh].

Zatim u centralnom i jugoistočnom delu Srbije su Rodopske planine [ Mojsinjske pl., Veliki i Mali Jastrebac, Vidojevica, Sokolovica, Pasjaca, Radan, Majdanska planina i Kukavica zapadno od Juzne Morave, i Bukovik, Poslonjske planine, Selicevica, Babička gora, Kruševica, Ostozub, Ruj, Čemernik, Streser, Vardenik, Besna kobila 1 922 m i Dukat istočno od njenog toka].

Na istoku Karpatsko - balkanske planine [ Miroč, Veliki greben, Deli Jovan, Stol, Veliki i Mali krš, Homoljske planine, Beljanica, Kučaj, Rtanj, Tupiznica, Ozren, Devica, Tresibaba, Svrljiške planine, Suva pl., i Stara planina sa vrhom Midžor 2 169 m, na granici prema Bugarskoj, najvišim u Republici Srbiji posmatrano bez Kosova], sa oblicima kraškog reljefa [ uvale i pećine Bogovinska, Zlotska, Prekonoska, Ravanička, Ceremošnja i dr.], čijih pojava ima i u dinarskim krajevima na zapadu.

Između planina su brojne kotline, narocito u rodopskom [ Kruševačka, Toplička, Aleksinačka, Niška, Leskovačka, Vranjska] i karpatsko- balkanskom delu [ Zviška, Homoljska, Crnoreška, Zaješarska, Knjazevaška, Sokobanjska, Svrljiška, Zaplanjska, Belopalanačka i Pirotska], kao i rečne doline, među kojima se posebno ističu doline Velike i Južne Morave i Nišave po svom međunarodnom saobraćajnom znašaju zbog dva važna puta: Moravsko-nišavskog i dalje Maričkog kroz Bugarsku do Istanbula u evropskoj Turskoj i Moravsko- vardarskog, čiji je južni deo u Makedoniji, za Solun u Grčkoj, oba sa železničkim prugama i auto-putevima, dok kroz dinarski deo Republike vodi žeeznička magistrala Beograd-Bar do obale Jadranskog mora.

Krajnji severoistočni deo teritorije Srbije bez Kosova i Vojvodine, istočno od Karpata, zahvataju Negotinska krajina i Ključ, niška ravnica u sastavu Vlaške nizije, odnosno Vlaško- pontijskog basena na istoku, sa najvišom tačkom u kontinentalnom delu Jugoslavije [ van primorja]; 28 m nadmorske visine na ušću Timoka u Dunav. Slično tome , u severnom delu teritorije, severno od Dinarskih, Rodopskih i Karpatskih planina, čije su nadmorske visine u postepenom padu u pravcu jug-sever, pruža se pored desnih obala Save i Dunava [izuzev na sektoru Đerdapa] nisko i ravno zemljište - Mačva, Posavina, Podunavlje, Štig i Braničevo, koji čine južne, ivične delove Panonske nizije, odn. basena. Dolinama te dve reke vode takođe važni putevi međunarodnog značaja [ zel. pruge i auto-putevi] - iz zapadne Evrope savskom dolinom, a iz srednje dunavskom, koji se zatim nastavljaju pomenutim balkanskim putevima [ Moravsko- vardarskim, Moravsko- nišavsko-maričkom udolinom] do Bosfora i Egejskog mora, kao i Dunavom do Crnog mora.


U Vojvodini, koja zahvata juzni deo Panonske nizije, izdvajaju se aluvijalne ravni reka [ Dunava, Save i Tise], lesne zaravni [ Sremska, Banatska, Titelska i Telečka], peščare [ Deliblatska i Subotička] i dve niske planine - Fruška gora [ 539 m] i Vršačke planine sa najvišim vrhom u Vojvodini 641 m, a u Kosovu dve kotline - Metohijska sa Prizrenskom, veća i niža , u zapadnom delu, međusobno odvojene Drenicom i planinama Crnoljevom i Nerodimkom, a uokvirene Kopaonikom, Rogozom, Mokrom Gorom, Žljebom, Prokletijama sa Ceravicom 2 656 m, najvišim vrhom Kosova i Srbije, zatim Pastrikom, Koritnikom i Šar-planinom, na kojoj se, kao i na nekim drugim planinama, naročito na Prokletijama, javljaju i lednički oblici reljefa, dok je u severnom delu pokrajine zastupljen i reljef vulkanskog porekla [ stara vulkanska kupa Zvečan].

Opšte karakteristike klime Srbije

Klima u Srbiji bez pokrajina je pretežno umereno-kontinentalna, sa srednjim godišnjom temperaturom od 7-11 Stepeni Celzijusa, srednjom januarskom -3 do + 1stepen C, srednjom julskom 18-22 st. C, godišnjom temperaturskom amplitudom 21-23 st. C, i 700-800 mm padavina u istočnim, a 800- 1 500 mm u zapadnim krajevima.

Na većim visinama prelazi u subplaninsku i planinsku, sa nizim srednjim godišnjih temperatura, manjim godišnjim temperaturnim amplitudama i većim godišnjim količinama padavina. Medjutim, u nizijskim krajevima na severu [Mačva, Posavina, Podunavlje i dr.] i severoistoku [ Negotinska krajina i Ključ] klima ima odlike kontinentalne, slične klimi Panonske nizije, sa toplijim letima i hladnijim zimama, odnosno većim godišnjim temperaturskim amplitudama, i manjim količinama padavina, a u kotlinama [ Župska klima] i dolini Južne Morave, u koju dolinom Vardara prodiru suptropski uticaji sa Egejskog mora na jugu, ona je blaža, odnosno leta su toplija, a zimske temperature više.

Slične klimatske karakteristike ima Kosovo, gde je Kosovska kotlina takođe pod klimatskim uticajem pretežno sa Egejskog mora, a Metohijska uglavnom sa Jadranskog dolinom Drima, koji je nesto izraženiji, tako da u prvoj kotlini srednja godišnja temperatura iznosi 9-10 stepeni C, u drugoj 11 - 13 stepeni C, a godišnja količina padavina 550-700 mm, odn. 800- 1 000 mm, dok je godišnja temperaturna amplituda približno ista - oko 22 stepeni C.

Kontinentalna, odnosno stepsko-kontinentalna klima, čiji se uticaji javljaju već u severnim i severo istočnim krajevima Srbije bez Pokrajina, zastupljena je na čitavoj teritoriji Vojvodine, sa vrlo toplim letima [srednja julska temp. oko 23 stepeni Celzijusa] i u vezi s tim znatnim god. temp. amplitudama [ do oko 25 stepeni C], srednjom god. temperaturom 11-12 stepeni Celzijusa i malom godišnjom količinom padavina, prosečno 500-600 mm.

Ovi podaci su prikazani za periodu od 1970. godine, a u zavisnosti od sezone mogu da odskaču i do 30%.

Hidrografija Srbije

Na teritoriji Srbije bez Kosova i u Vojvodini reke pripadaju slivu Crnog mora, odnosno Dunava, čiji je čitav deo toka na teritoriji Srbije ili na njenim granicama, a u Kosovu reke su u slivovima Jadranskog i Egejskog mora. Glavne reke u slivu Dunava u Srbiji su njegove leve pritoke Tisa sa Begejom i Tamiš i desne Sava sa Drinom [sastavnice Piva i Tara, glavna desna pritoka Lim] i Kolubarom, Morava [pritoke Jasenica, Lepenica i Resava], koja nastaje od Južne [ s pritokama Toplicom, Jablanicom, Veternicom, Nišavom i Vlasinom] i Zapadne Morave sa Ibrom i njegovom pritokom Sitnicom, zatim Mlava, Pek i Timok. U Kosovu, slivu Jadranskog mora pripada Beli Drim sa pritokama Pekom, Dečanskom i Prizrenskom Bistricom, a slivu Egejskog Lepenac, leva pritoka Vardara, s Nerodimkom.

Crnomorski sliv se odlikuje velikom hidroenergijom, narocito Dunav [preko 11 mlrd.kwh], Drina [ 6,5 mlrd. kwh, uključujući delove sliva u Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori ] i Morava [ceo sliv preko 5,1 mlrd. kwh], saobraćajnim značajem [plovne reke su Dunav, Sava, Tisa i Tamiš], kao i korišćenjem za izvođenje melioracionih radova [ kanal Dunav-Tisa-Dunav] i dr.

Važnija jezera su: Palićko, Rusanda, Belo u Vojvodini , u Srbiji van AP uglavnom veštačka - Đerdapsko, Zvorničko, Bajinobaštinsko [ Perucačko], Potpećko, Radinjsko, Zlatarsko, Vlasinsko, Borsko, kao i na Kosovu - Gračaničko, Termomineralni izvori [lekovite vode].

Veliki broj banjskih lečilišta: Aranđelovačka [ Bukovička], Bogutovačka, Brestovačka, Gamzigradska, Jošanička, Koviljača, Kuršumlijska, Lukovska, Mataruška, Mladenovačka, Niška, Novopazarska, Obrenovačka, Palanački Kiseljak, Pribojska, Ribarska, Sijarinska, Sokobanja, Višnjička, Vranjska, Vrnjačka, koja je najposećenija u Srbiji i ex Jugoslaviji, Zvornicka i dr.

Na teritoriji Srbije su i Bečejska, Bezdanska, Vrdnička, Kanjiža, Novosadska, Rusanda, Slankamen, Torda, Temerinska i dr. U Vojvodini i Pecka Ilidža, Klokot Banja i dr u Kosovu.

Nacionalni parkovi : tri na teritoriji Srbije: Đerdap 82 000 ha [u granicama opstina Golubac, Kladovo, Majdanpek i Negotin], Tara 22 000 ha [ opštine Bajina Bašta i Užice] i Kopaonik 12 000 ha [ opštine Brus i Raška], u Vojvodini Fruška Gora 22 460 ha [ opštine Bačka Palanka, Beočin, Inđija, Irig, Novi Sad, Sremska Mitrovica i Šid].